Monthly Archives: December 2012

2013…

Yeniden doğmuş gibi hissedeceğimiz bir yıl olsun :)

Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılaraenfdsk.jpg

 

Merhaba Hazel Naz…

Zeynep ile Serdar’ın güzel Hazel Naz’ı… Az önce baktım, Hazel sevilen insan demekmiş. Annenle babanın seni nasıl büyük bir sevgiyle kucakladıklarına, anneciğinin onca sancıya rağmen yüzünden eksik olmayan gülümsemesine birebir şahidim. Doğumun sırasında ikisinin de yüz ifadeleri o kadar güzeldi ki, çekimi bırakıp onları izlemek istedim. Neyse ki büyüdüğünde sen de görebileceksin o ifadeleri. Buna vesile olduğuma çok seviniyorum :)

Hazel’ciğim, günlerin hep annenin göğsünde uyur gibi huzurlu geçsin. Çok sev, çok sevil. Ama en çok da kendini sev. İnsan kendi içinde huzurluysa, hayat ona hep güneşli çünkü.

hazelnaz_fdhdsk.jpghn_fbdsk.jpg

Alp bebeğe not…

Sevgili Alp,

Galatasaraylı Alp… Baban o kadar sıkı bir taraftar ki, doğuma GS bayrağı ve GS kıyafetli bir oyuncak aslan, yenidoğan çekimine ise ikinize birden forma hazırlamıştı. Yenidoğan çekimimizden birkaç gün sonra GS maçı vardı. (Yok yok, bunu baban denk getirmedi, tamamen tesadüf :) Sen de bilirmişçesine babanın kucağında “1 tane kesin atarız canım” der gibi parmağınla 1 işareti yaptın. Eh, ne de olsa bu işten kaçışın yok gibi gözüküyor :)

Doğumunda yaşadığımız maceraları büyüdüğünde anneyle baba anlatırlar sana. Neden düğününü de benim fotoğraflayacağımı anlarsın böylece :)

Artık ileride futbolcu mu olursun, teknik direktör mü bilemem ama senin için şunu diliyorum: Ne olursan ol, kalbinin sevdiği işi yap. İnsan o zaman çok mutlu oluyor çünkü, biliyorum :)

alp fdhdsk.jpgalp yddsk.jpgc85-alpgsdsk.jpg

 

 

Ege’m…

Benim küçük prensim,

Sayende 2013’e süper bir unvanla giriyorum: Teyze! Şimdiden biliyorsun; attığın gülücüklerden, çığlıklardan belli ama, emin ol seni ne kadar çok sevdiğim konusunda gördüklerin hiçbir şey. Büyüdükçe, anılarımız, yaşanmışlıklarımız oldukça bunu çok daha iyi anlayacaksın. Şansın bol olsun güzel kardeşimin güzel pıtırcığı. Teyze kuzusu… :)

c90-egdsk.jpg

Talya’ya not…

Talya’cığım,

Doğumhanede doktorla ekibini beklerken annenle bebek isimlerinden konuşuyorduk. İkimiz yalnızdık. Ben annenin elini tutuyordum. Birazcık ağrısı vardı ve çok çok heyecanlıydı. Zaman geçmiyordu. Bir yandan şunları düşünüyordum; zor anları paylaşan insanların arasında ister istemez bir bağ oluşuyor. Ne kadar yabancı olursan ol, o kısacık ama önemli zor anı paylaşınca sanki yıllardır tanışıyormuş gibi hissediyorsun. Hem çok dışarıdan, hem de çok yakın. Ne tuhaf… O gün anneni hayatımda ilk kez gördüm, ama artık ara sıra gidip görmek istediğim bir arkadaşımmış gibi hissediyorum. Bazen durup dururken aklıma geliyorsunuz; Talya uyuyor mudur acaba? Şenay çok yoruluyor mudur diye… :)

Derken doktor geldi, annen de ben de rahat bir nefes aldık ve nihayet senin sesin doğumhaneyi şenlendirdi. Doğanın uyanışı, baharın müjdesi Talya… Güzel bakışlı, iyi kalpli anneciğin ve şeker babacığınla –vee ve çok güzel tırtıklı patates yapan ;) fıstık teyzenle çok mutlu bir hayatın olsun. Her günün baharı müjdelesin sana.

talya_fbhdsk.jpgtly_ikilidsk.jpgtly_yddsk.jpg