Monthly Archives: June 2014

Abla olmak… Hem zor hem çok güzel!

Sevgili Atilla,

Bu yazıda senden çok ablandan bahsedeceğim, mazur gör :) Odaya geldiğimde ismin Attila mı yoksa Atilla mı olacak şeklinde ateşli bir tartışma vardı. Ablan seçmişti bu ismi ve Atilla olması konusunda bastırıyordu. Annenle baban ise Attila’dan yanaydılar. Kim mi kazandı? :)) Derken, masanın üzerinde bir kart gördüm. Senin için el yazısıyla yazılmış bir not ve şirin çizimler içeren, gelişini kutsayan sihirli birşey… Anlaşılan ablan ince ince hazırlanmıştı seni karşılamak için.

Ve doğum zamanı geldi, birlikte ameliyathane katına indik. Kısa süre sonra hayata yüksek desibelli bir selam çaktın :) Ablan babanla birlikte koridorda anneni ve seni bekliyordu. Bu kısmın çocuklar için uzun ve zorlu bir bekleyiş olduğunu düşünüyorum. Bir yandan evdeki tahtını sallayacak yeni bir miniğin gelişi, bunun hissettirdiği karman çorman duygular, bir yandan “anneme noluyor içeride?” tedirginliği… Ablan bu süreçte film gibiydi; huysuzlandı, hüzünlendi, bir ara zıp zıp zıpladı, babana olan aşkını fazlasıyla ilan etti; hepsi fotoğraflarda var :) Umarım büyüdüğünüzde birlikte oturup bakarsınız onlara ve dersiniz ki hayat yoğun yaşanan duygularla anlamlanıyor. Anılar böyle birikiyor ancak.

Şimdi evdeki durumlar nasıl bilmiyorum ;) O günden sadece makineme değil hafızama da kazınan bir kare var ki, ablanın seni ilk kez kucağına aldığı andaki yüz ifadesi. Bence seni kimselerle paylaşamıyordur.

Ablasının oyun ve hayat ortağı Atilla bebek, sana duygulu, inceliklerle dolu bir yaşam diliyorum. Cici kartlar yapmayı bilen bir ablan olduğu için çok şanslısın. Sana da öğretir :)

atilla_fdh_dsk.jpgatilla_fdh2dsk.jpg1adsk.jpg2adsk.jpgatilla_fdh3dsk.jpg9adsk.jpg5adsk.jpg4adsk.jpg7adsk.jpg8adsk.jpg