Monthly Archives: August 2015

Öykü’nün doğum öyküsü

Günlerden bir gün, 2220 gramlık bir minik Öykü dünyaya gelmeye karar vermiş… Fotoğrafçısı koşmuş gitmiş, fakat o da ne? Prenses annesini biraz zorlayacakmış meğer. Hayata çabucak merhaba diyeceğim derken hız kesmiş, bize de ‘bakalım bu sabır sınavını eğlenceye çevirmeyi becerebilecek misiniz’ demiş…

Öykü’cüğüm, becerdik. Yüzde yüz samimiyetle dolu o odada uzun saatler nasıl geçti anlamadık. Annenin kankası Seda teyzenin bunda katkıları büyük ;) Doktorun Cihan Bey’den ailenin diğer fertlerine kadar yüzleri hep gülen diğer herkesin de tabii…

Her doğumda aklımda kalan belirgin bir şey olur; senin hikayende kalbimde ışık çaktıran şeyi iki kelimede özetlesem, yıllanan gerçek dostluk derim. Kankan Ali’nin doğumunda annen nasıl her aşamada Seda’nın elini tuttuysa, senin doğumunda da Seda annene aynı şekilde destekti. Yanlış hatırlamıyorsam anaokulundan beri arkadaş olan bu iki insanın arasındaki o dostluk inanılmazdı. İnsanın gözünü kırpmadan güvenebileceği bir kız arkadaşının olması o kadar değerli bir şey ki… Zamanla bunu sen de anlarsın.

Sana etrafından sağlam dostların eksik olmadığı bir yaşam diliyorum. Onların 1 tanesi bile dünyaya bedel olabiliyor ;)

oyku_fdh1-c73.jpgo46.jpgo45.jpgoyku8.jpgoyku10.jpgoyku6.jpgoyku17.jpgo47.jpgoyku16.jpgoyku_fdh2.jpgoyku21-c100.jpgoyku35.jpgoyku18.jpgoyku34-c32.jpgoyku19.jpgseda1.jpgseda2.jpgseda5.jpgoyku_yd.jpgo1.jpgo6.jpgo2.jpg

Ada abla oldu :)

Sevgili Mete,

Bu mesleği çok sevmemin en önemli sebebi, ortaya çıkan şeylerin zamanla değerlenmesi. Fotoğraflar, anılar, kurulan özel bağlar… Alıp götürdüğü pek çok şeyin aksine, zaman bu meslekte insana kıyak geçiyor. Mutlu ediyor, göz sulandırıyor, mesela bazı bebeklerimi abla-abi yapıyor, ailenin kalabalıklaşmasına tanık ediyor :)

Aralık 2013’te ablanın doğumunu fotoğrafladığımda hastaneden çok güzel hislerle çıkmıştım. 2 sene sonra senin için buluştuğumuzda o keyif katlandı. Birbirimize alışkındık, ne de olsa aileden gibiydim artık. Minicik bir tıbbi gereklilikten dolayı ilk nefesini göremesem de, ailenin seni heyecanla bekleyişini, annenle babanın artık klasiğimiz haline gelen o komik, şirin pozlarını zevkle fotoğrafladım. Ada’nın annenin göbeğine yumulup seni öpmesini de :)

Yenidoğan çekimin için evinize geldiğimde daha büyük, harika bir aileye dönüşmenizin mutluluğunu, ne kadar sığarsa artık, karelere sığdırmaya çalıştım. Bunlar hayatı daha güzel kılan, değerli şeyler.

Seviyorum sizi ;)

mete_fdh-c96.jpgm0-c50.jpgm11-c16.jpgm2-c75.jpgm7-c55.jpgm3-c8.jpgm4-c53.jpgmete_yddsk-c24.jpgm8-c32.jpgm9-c12.jpgm10-c25.jpgm6-c18.jpgm5-c18.jpgmete2-c94.jpgmete3-c4.jpglayout 21,5x15 fotokitap giriş_logosuz-c11.jpg