Tag Archives: doğum fotoğrafı

Toprak Alaz’a…

Sevgili Toprak,

Geç kalmış, ama yazmadan geçemeyeceğim anı yazılarından biri daha… Senin doğum hikayen benim için eskimiyor. Doğumunu oldukça uzun bekledik, ama zaman görece bir şey. Yanındaki insanların enerjisine göre uzayıp kısalabiliyor. Bazılarıyla su gibi akıp gidiyor, geriye unutulmaz anılar bırakarak. Kalbin bir kez kabul ederse hep hatırlar ya, işte öyle…

Harika bir normal doğumla dünyaya geldin, sımsıcak karşılandın. Çok şanslısın çünkü aile üyelerinin her biri ayrı ayrı yüzde yüz organik :))

O günden aklımda en çok kalan şeylerden biri, beklerken deden ve dayınla birlikte o aç aç bitmeyen grapon kağıdından süslemelerle uğraşmamız. Dayına sor anlatsın sana :D Hikayenin diğer detayları fotoğraflarda hep seninle zaten.

Umarım sevdiklerin yaşamın boyunca senin için böyle güzel, cici şeyler yaparlar ve bu karşılıklı olur. Öptüm o yanaklardan.

toprak alaz_fdh1.jpgtoprak alaz_fdh2.jpgt4.jpgt6.jpgt24-c92.jpgt5.jpgt7.jpgt8.jpgt9.jpgt10.jpgt13.jpgt16.jpgt14.jpgt19.jpgt17.jpgt1.jpgt22.jpgt26.jpgt2.jpgt30.jpgt31.jpgt23.jpgt25.jpgt28.jpgt32.jpgt29.jpgt24.jpg

Açelya bebeğe…

Sevgili Açelya,

Blog yazmayalı, daha doğrusu vakit bulup yazamayalı uzun süre oldu; özlemişim… Sırasını bekleyen anı yazılarına senden başlamak istedim. Baban gece yarısı telefon açıp “acil doğuma giriyoruz” dediğinde hastanenin evime yakın olmasına sevinip derhal evden fırladım. Ameliyathanenin kapısına geldiğimde sizinkiler heyecanla bekliyorlardı. Neyse ki doğum anına yetiştim. Bizim mesleğimiz böyle maceralı işte :)

Anne babanla daha önce hamilelik çekiminde tanışmıştık. Rahat ve eğlenceli oldukları için çok çabuk ısınmıştık birbirimize. O gece son derece samimi, güleryüzlü, tatlı bir aileye kavuştun. Bana da senin gelecekteki en değerli anılarını fotoğraflamak düştü. İkinci gün çekimine geldiğimde annen seni ismine yakışır bir bahar prensesine döndürmüştü bile :)

Umarım hayatın hep bahar havasında geçer pembe annenin pembe kızı. Şansın bol olsun.

 

©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılarad1.jpg©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara

Erva bebeğe…

Sevgili Erva,

İlk olarak ismin ilgimi çekmişti. Çok güzel, genç kişi demekmiş :) Daha sonra annenin heyecanlı bekleyişine odaklandı dikkatim. Çok hızlı atan kalbini ve azıcık da olsa tedirginliğini dengelemeye çalışırken objektifime sürekli gülümsüyordu. Sen geldikten sonra ise kalp çarpıntısı seviyesi iki katına çıktı; tam bir duygu fırtınası. “Bu benim mi? Nasıl dokunacağım ben buna?” dediğini hatırlıyorum :))

Baban ise seni durmadan öpüp kokladı. Yeni bir babaya göre gayet rahat evirdi, çevirdi, inceledi. Bağınız şimdi iyiden iyiye güçlenmiştir eminim.

Sana mutlu hissettiren kalp çarpıntılarıyla dolu bir yaşam diliyorum. Güle güle büyü.

©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara©Şeyda Odabaş Photography-Mutlu anlardan mutlu anılara

 

Cihangir bebeğe…

Sevgili Cihangir,

Bazı doğumlarda uzun saatler beklemek hiç sıkmaz, çünkü her anı ayrı bir maceradır. Blog başına oturduğunda da böyle benim gibi ekrana bakar bakar, neresini yazsam diye düşünür durursun :)

Fotoğrafa fazlasıyla yakışan kıpkırmızı saçlarıyla kendini tamamen akışa bırakan, bir an gülerken, hemen ardından şaşkınlıkla karışık gözyaşı döken tatlı annen, ona inanılmaz güzel şekilde destek veren baban ve ailenin geri kalan renkli karakterleriyle o kadar saat nasıl geçti inan hiç anlamadım.

Sen geldikten sonra annenin suratındaki ifade, girdiğim onca doğumda gördüğüm belki de en vurucu ifadeydi. Tam bir şok! “Bu benim bebeğim mi?” diye soran kocaman açılmış gözleriyle dakikalarca bakakaldı sana. Ben de ona :)) Seni kucağına verdiklerinde ise gülümsemesine dünyaları sığdırdı sanki.

Başka ne denir bilemedim bu kadar güzel doğuma… A, odada senin için kesilen 1. gün pastasını da unutmamak lazım. Seni “iyi ki doğdun”u en erken duyan bebek ilan ediyorum :))

Hayatının her günü kutlama gibi geçsin dilerim. Bir kez daha iyi ki doğdun!

cihangir_fdh1.jpgc1.jpgc34.jpgc7.jpgc10.jpgc5.jpgc9.jpgc12.jpgc13.jpgc35-c77.jpgc16.jpgc17.jpgc18.jpgc19.jpgcihangir_fdh2.jpgc20.jpgc24.jpgc22.jpgc32.jpgc25.jpgc26.jpgc28.jpgc31.jpgc33.jpgc35.jpg

Nil Derin’e…

Sevgili Nil Derin,

O gün yılbaşı. Her yer kar. Doğumun muhtemelen gece olacak. Hangi yılın bebeği olacaksın acaba diye geçiyor aklımdan. Derken gündüz haber geliyor, yirmi dakika içinde hastanedeyim, anneni ameliyathaneye almışlar. Baban ve teyzen doğuma nasıl olsa daha var diye birşeyler almak için eve gitmişler. Ev biraz uzak, yetişemeyecekler. Annenle yalnızız. Alelacele giyindim, ameliyathanenin önünde annene epidural takılmasını bekliyorum. Biraz daha vakit var içeriye girmeme. Anestezist işaret etti, annen beni görmek istemiş :) “Geldim, buradayım merak etmeyin” dedim. Birbirimize gülümsedik. Sonra sen geldin. Annenin gözünde bir damla yaş. O yaş akmıyor, duruyor orada çünkü o an zaman da, dünya da duruyor :)

Bebek odasındayız. Baban koşarak içeriye dalıyor. Seni görünce nutku tutuluyor, ağlamakla ağlamamak arasında gidip geliyor. Pespembe, huzurlu, biblo gibi bir bebeksin.

Sonraki her kare daha fazla mutluluk. Hoş geldin çilek kız. Fark ettim ki doğumun gibi aceleci cümlelerle yazmışım yazını ;)

nilderin_fdh.jpg©Şeyda Odabaş Photography ©Şeyda Odabaş Photography ©Şeyda Odabaş Photography ©Şeyda Odabaş Photography ©Şeyda Odabaş Photography ©Şeyda Odabaş Photography 9.jpgnd4.jpg©Şeyda Odabaş Photography ©Şeyda Odabaş Photography ©Şeyda Odabaş Photography ©Şeyda Odabaş Photography

 

 

Çınar bebeğe…

Sevgili Çınar,

Yeni yılın ilk yazısı sana gelsin istedim. Yazacaklarımı düşünürken gözümün önüne sürekli doğumdan hemen önce anne ve babanla çektiğimiz selfie geliyor. Güle oynaya gitmiştik ameliyathaneye. Sancılı bekleyiş süresince gülümsemesini yüzünden eksik etmeyen zarif anneciğinin ve bana kalırsa çok iyimser, pamuk şekeri gibi bir ruha sahip babacığının eseriydi bu enerjimiz.

Yenidoğan çekiminde sen avaz avaz ağlarken bu insanlar yine gülümsüyordu. Sanma ki o küçük prens fotoğraflarının arka planında sükunet vardı :D Ama başardık. Yarım saat uyudun, biz de ha uyandın ha uyanacaksın diye adrenalin delisi vaziyetinde çektik işte o pozları. Umarım beğenirsin.

Ben blog yazana kadar sen azıcık büyüdün. Anneye söyle son halini yollasın bana :)

Dünyaya geldiğin günün güzel enerjisi hayatın boyunca peşini bırakmasın, etrafından güzel kalpli insanlar eksik olmasın dilerim. Öptüm seni gıdıdan :)

cınar_fdh.jpgc13.jpgc14.jpgi9.jpgc45.jpgi8.jpgIMG_2919.JPGi7.jpgi6.jpgi5.jpgi3.jpgaa.jpgi12.jpgaaa.jpgi11.jpgi13.jpgcınar_ydfdh.jpgyd5.jpgyd6.jpgyd1dsk.jpgyd4.jpgc1.jpg

 

İrem Arven’e…

Merhaba Arven,

Yağmurlu günlerde içimden özellikle yazmak gelir. Bugünkü yağmurun sana anı yazısı getiresi varmış demek ki.

Tamamen doğal, çok az ışıklı ortamda, müdahalesiz bir normal doğumla dünyaya geldin sen. Öncesi güzeldi, sonrası daha da güzel. Babanın da ten kokusunu al diye seni onun göğsüne de vermeleri, orada dakikalarca kalman, yüzündeki huzur… Babanın desteği, annenin dirayeti, sen dünyaya geldikten hemen sonra gözlerimin içine içine bakıp gülümsediği o an, benim hoop diye zorla geri gönderdiğim gözyaşlarım…

Seninkilerle hamile çekiminde tanışmış, birbirimize bayağı ısınmıştık. Hatta fotoğraflar hazır olunca Lara’yla birlikte size elden teslim etmem konusunda bile sözleşmiştik. İstanbul çok büyük, hayat çok yoğun, olmadı bir türlü. Kargo ellerine ulaştığında mesajla “teşekkür ederiz ama kızdık” diyerek bir an ödümü patlattılar. Birşeyleri beğenmediler sandım; meğer elden getirmediğim, görüşemediğimiz içinmiş :) Çok şanslıyım ki böyle insanlarla mutluluğu paylaşıyorum.

Doğallık, samimiyet her zaman güzeldir Arven. Ve dili tektir. O dili konuşan insanları hayat bir yerlerde buluşturuyor işte. Yollar kesişiyor. Bu yollardan çıkan hikayeler kalıcı oluyor.

İyi ki doğdun Elf prensesi. Güle güle büyü.

iremarven_fdh2-c11-c2.jpgh5.jpgh4.jpgh3.jpgh2.jpgiremarven_fdh-c60.jpg4-c60.jpg1-c50.jpg13-c88.jpg8-c28.jpg11-c2.jpg12-c88.jpg6-c6.jpg16-c17.jpg2-c71.jpg22-c83.jpg15-c40.jpg9-c12.jpg14-c84.jpg25-c65.jpg17-c18.jpg

 

Hoş geldin Sevinç Işık…

Sevgili Sevinç Işık,

Hamile çekiminde ismini öğrendiğimde içim açılmıştı :) Hem dünya da küçüktü; meğer baban benim kardeşim dediğim biriyle aynı işyerinde çalışıyordu. Derken, annenin de benim gibi kurumsal hayatı bırakıp tutkuyla bağlı olduğu şeye doğru yelken açtığını öğrendim. Özetle, laf lafı açtıkça elektrik tutmuş, kalpler birbirine göz kırpmaya başlamıştı.

Hal böyle olunca, doğumuna gelirken sanki uzun süredir tanıdığım arkadaşlarımın özel gününü paylaşmaya gelir hissetmemin şaşılacak bir yanı yok elbette. Işıklı bir oda, ışıklı süsleme detayları, melek kanatları, gülen gözler… Hepsi sen iyilikle ve şansla dolu bir hayata gel diye oradaydı.

Umarım yollarını melekler açar, annenin “yıldızları” hep senden yana olur ;)

Aramıza hoş geldin Işık kız.

ısık_hamilefdh.jpgh1.jpgh3.jpgh2.jpgh4.jpgısık_fdh.jpgı13.jpgı14.jpgısık7.jpgısık6.jpgısık5.jpgısık4.jpgı16.jpgısık2.jpgısık1.jpg

 

 

 

 

 

 

Öykü’nün doğum öyküsü

Günlerden bir gün, 2220 gramlık bir minik Öykü dünyaya gelmeye karar vermiş… Fotoğrafçısı koşmuş gitmiş, fakat o da ne? Prenses annesini biraz zorlayacakmış meğer. Hayata çabucak merhaba diyeceğim derken hız kesmiş, bize de ‘bakalım bu sabır sınavını eğlenceye çevirmeyi becerebilecek misiniz’ demiş…

Öykü’cüğüm, becerdik. Yüzde yüz samimiyetle dolu o odada uzun saatler nasıl geçti anlamadık. Annenin kankası Seda teyzenin bunda katkıları büyük ;) Doktorun Cihan Bey’den ailenin diğer fertlerine kadar yüzleri hep gülen diğer herkesin de tabii…

Her doğumda aklımda kalan belirgin bir şey olur; senin hikayende kalbimde ışık çaktıran şeyi iki kelimede özetlesem, yıllanan gerçek dostluk derim. Kankan Ali’nin doğumunda annen nasıl her aşamada Seda’nın elini tuttuysa, senin doğumunda da Seda annene aynı şekilde destekti. Yanlış hatırlamıyorsam anaokulundan beri arkadaş olan bu iki insanın arasındaki o dostluk inanılmazdı. İnsanın gözünü kırpmadan güvenebileceği bir kız arkadaşının olması o kadar değerli bir şey ki… Zamanla bunu sen de anlarsın.

Sana etrafından sağlam dostların eksik olmadığı bir yaşam diliyorum. Onların 1 tanesi bile dünyaya bedel olabiliyor ;)

oyku_fdh1-c73.jpgo46.jpgo45.jpgoyku8.jpgoyku10.jpgoyku6.jpgoyku17.jpgo47.jpgoyku16.jpgoyku_fdh2.jpgoyku21-c100.jpgoyku35.jpgoyku18.jpgoyku34-c32.jpgoyku19.jpgseda1.jpgseda2.jpgseda5.jpgoyku_yd.jpgo1.jpgo6.jpgo2.jpg

Ada abla oldu :)

Sevgili Mete,

Bu mesleği çok sevmemin en önemli sebebi, ortaya çıkan şeylerin zamanla değerlenmesi. Fotoğraflar, anılar, kurulan özel bağlar… Alıp götürdüğü pek çok şeyin aksine, zaman bu meslekte insana kıyak geçiyor. Mutlu ediyor, göz sulandırıyor, mesela bazı bebeklerimi abla-abi yapıyor, ailenin kalabalıklaşmasına tanık ediyor :)

Aralık 2013’te ablanın doğumunu fotoğrafladığımda hastaneden çok güzel hislerle çıkmıştım. 2 sene sonra senin için buluştuğumuzda o keyif katlandı. Birbirimize alışkındık, ne de olsa aileden gibiydim artık. Minicik bir tıbbi gereklilikten dolayı ilk nefesini göremesem de, ailenin seni heyecanla bekleyişini, annenle babanın artık klasiğimiz haline gelen o komik, şirin pozlarını zevkle fotoğrafladım. Ada’nın annenin göbeğine yumulup seni öpmesini de :)

Yenidoğan çekimin için evinize geldiğimde daha büyük, harika bir aileye dönüşmenizin mutluluğunu, ne kadar sığarsa artık, karelere sığdırmaya çalıştım. Bunlar hayatı daha güzel kılan, değerli şeyler.

Seviyorum sizi ;)

mete_fdh-c96.jpgm0-c50.jpgm11-c16.jpgm2-c75.jpgm7-c55.jpgm3-c8.jpgm4-c53.jpgmete_yddsk-c24.jpgm8-c32.jpgm9-c12.jpgm10-c25.jpgm6-c18.jpgm5-c18.jpgmete2-c94.jpgmete3-c4.jpglayout 21,5x15 fotokitap giriş_logosuz-c11.jpg